In haar huidige werk worden schilderen en beeldhouwen in een zeer persoonlijk handschrift in de vorm van panelen, schilderijen op doek en ruimtelijke objecten, op subtiele wijze met elkaar verbonden. Bronnen van inspiratie zijn oude en verre culturen, de levensgeschiedenis van onze aarde en in de natuur voorkomende bijzondere vormen en structuren.
In Efeze (Turkije) werd zij direct gefascineerd door de rijen marmeren zuilen met hun karakteristieke structuren. In haar werk tracht ze met name het element van herhaling nadrukkelijk te implementeren. Dit gebeurde aanvankelijk met toepassing van gemengde techniek in 'gewone' schilderijen. Echter, door de speciale vormgeving in lange panelen (210 cm) ontstaat een beeld, dat in haar optiek erg dicht komt te liggen bij de rijen marmeren zuilen in Efeze.
Ook reizen naar onder meer Azië hebben een schat aan inspiratie bezorgd. De rust die men ervaart door de wijze van leven van de plaatselijke bevolkingen, die hun vertaling vinden in tempelcomplex of Kraton, vormen voor haar beelden die na innerlijke verwerking op een later tijdstip in haar atelier verder uitgewerkt worden.
Door eeuwenlange inwerking van de elementen ontstaan in het marmer haarscheurtjes. Het samenspel van de karakteristieke tekening van oud marmer en het speelse element van de ontstane haarscheurtjes vormen een natuurlijke structuur, die is gekozen als uitgangspunt voor de panelen en ruimtelijke objecten. Uitgaande van het oorspronkelijke beeld van marmer, vindt door schaalvergroting als het ware een transformatie plaats naar een nieuwe illusionistische werkelijkheid. De beleving van het 'schilderbeeld' is soms bijna mystiek te noemen, de verbeelding van de toeschouwer wordt er zeer beslist door geprikkeld!
De panelen krijgen vooral door de naar boven en naar beneden uitstekende loden 'tentakels' een extra dimensie. Het zich uitstrekken naar boven, verbindt het paneel met de oneindigheid van de kosmos. Naar onderen richt het paneel zich naar de kern van de aarde. Op deze wijze wordt aan het werk de symboliek gekoppeld van het onbereikbare en het alles omvattende. De tentakels vormen beeldtechnisch gezien de omlijsting van het paneel. Ze krijgen op deze wijze dezelfde functie als het inlijsten van een schilderij.
De schilderbeelden worden uitgewerkt in gemengde techniek. De gebruikte materialen, zoals hout, bijzondere papiersoorten en lood, vormen de natuurlijke basis voor het werk. Heel speciaal is de toepassing van dik handgeschept papier. Het reliëf dat daardoor op de panelen ontstaat geeft door de voortdurend veranderende lichtval een effect van steeds wisselende accenten in licht en donker.
Hoewel lood erg kwetsbaar is, geeft de zachtheid van het metaal nu juist die innerlijke verrijking aan het totaalbeeld, die geassocieerd kan worden met het bijna tastbaar worden van gevoelens. De panelen krijgen door de speelse toepassing van lood een zeer speciale ritmiek, die vaak verder wordt vorm gegeven door het gebruik van meer panelen naast elkaar. In dit laatste geval wordt door de herhaling enerzijds gezocht naar rust en ingetogen evenwicht, en aan de andere kant naar een duidelijk begin en einde. Zij tracht op deze manier haar karakter en leefwijze in haar werk te verankeren.
Zij stelt dan ook resoluut:
"Mijn panelen, dat ben ik!".
In een serie drieluiken wordt het beeld van gesteenten in verschuivende en plooiende aardlagen weergegeven. Deze werken maken deel uit van het project 'Curriculum Vitae Aarde'. De levensloop van de aarde wordt vanaf het ontstaan voor de verschillende geologische tijdperken steeds in een afzonderlijk drieluik vastgelegd. |
